Dior Homme 2020 Dior για άνδρες

Ο Dior εδώ εκμεταλλεύεται μια τάση αγοράς που πρωτοδημιουργήθηκε από το εξαιρετικά πετυχημένο, "Bleu de Chanel".
Δύσκολο πράγμα να μην κάνεις όταν έχεις τα μέσα, τη θέση και φυσικά την ικανότητα, το κατανοώ και δε μπορώ πραγματικά να τους κακολογήσω.
Αυτό που δε μπορώ να μην κατακρίνω ωστόσο, είναι ότι για να το πράξουν χρησιμοποίησαν ένα εντελώς λάθος "όχημα" - τη σειρά αρωμάτων ορόσημο, "Dior Homme"!
Περιττό να σας πω ότι τώρα με την covid19 και τις ατελείωτες καραντίνες, κάποιος πρέπει να ξοδέψει πέντε ολόκληρα λεπτά στο τηλέφωνο εξηγώντας και πάλι να μην είναι σίγουρος ότι αυτό που θα λάβει μέσω ταχυδρομείου θα είναι το πρωτότυπο άρωμα Dior Homme και όχι αυτό εδώ το νέο (έχουν και το ίδιο μπουκάλι!), το οποίο στην πραγματικότητα μυρίζει...τελείως διαφορετικά!
Οι εποχές που η απλή αναφορά του ονόματος ενός αρώματος ήταν αρκετές για να το προσδιορίσεις έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, δε χωρεί αμφιβολία...
Φυσικά και μπορεί το "Dior Homme 2020" να είναι ένα άρωμα που σας αρέσει (ή ακόμα και να αγαπάτε) αλλά αν πιστεύετε ότι αγοράζοντας το υποστηρίζετε τη δημιουργικότητα και αποθαρρύνετε την πλεονεξία, πολύ απλά, κάνετε λάθος.

Dior Homme 2020 λοιπόν...Μεγάλες προσδοκίες;Ναι. Αποτέλεσμα: Αμφιλεγόμενο...Σαφώς και δεν διασύρεις ένα μύθο, σαφώς και πρέπει να δώσεις κάτι καινούργιο. Δεν θα πω πως είναι απαράδεκτο, (έχουμε δει εγκλήματα στον χώρο των flankers),θα πως είναι διαφορετικό και ότι το βαρύ όνομα Dior "ακούγεται" εδώ. Συνοψίζοντας λοιπόν,δεν άξιζε την βαριά κληρονομιά, χωρίς να σημαίνει πως είναι κακό.Ίσως ένα διαφορετικό όνομα να γλίτωνε τον αφορισμό...

Και να που ήρθε η ώρα να γράψω και εγώ την κριτική μου για το νέο Dior Homme... Ομολογώ πριν καν ξεκινήσω ότι πιθανώς να είναι η πιο δύσκολη κριτκή που έχω γράψει ποτέ. Η αρχική σειρά του Dior Homme αποτελεί την πιο αγαπημένη μου σειρά αρωμάτων, που πάντα είχα και φορούσα από το 2005 που κυκλοφόρησε το Dior Homme, το οποίο και απέκτησα με την πρώτη του δοκιμή πάνω μου, για να εμπλουτιστεί σιγά σιγά η συλλογή μου και με τις υπόλοιπες κυκλοφορίες της σειράς.

Πιθανώς τα πράγματα να ήταν διαφορετικά - και πιο εύκολα - αν ο οίκος Dior είχε κυκλοφορήσει το νέο Dior Homme με άλλο όνομα και ως νέα σειρά ή έστω ως flanker του Dior Homme. Η απόφασή του όμως να αντικαταστήσει την παλιά κυκλοφορία (που πλέον ονομάζεται "Original" και θα είναι περιορισμένης κυκλοφορίας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει από άποψη διαθεσιμότητας και τιμής) με κάτι νέο και τόσο διαφορετικό, αυτομάτως και αναπόφευκτα μας βάζει στο παιχνίδι της σύγκρισης του παλιού με το καινούργιο.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η κίνηση ήταν λίγο πολύ προδιαγεγραμμένη - και εξηγούμαι: το 2011 ο Francois Demachy, ως in house perfumer πλεον του οίκου Dior, επανενορχήστρωσε τη σειρά Dior Homme, αρχικά πειράζοντας ελάχιστα τις προηγούμενες κυκλοφορίες του Dior Homme και Dior Homme Intense, κρατόντας όμως την ίριδα, οι οποίες αν και είχαν ήδη αρκετούς φανατικούς αγοραστές, είχαν ήδη και αρκετούς που γκρίνιαζαν για τη μυρωδιά "τσαντάκι με make up" που την απέδιδαν στην ίριδα και την έβρισκαν αρκετά θηλυκή (δεν υπάρχουν για μέτα θηλυκές μυρωδιές αλλά αυτό είναι ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο) και τους αποθάρρυνε από το να αγοράσουν. Ο Francois Demanchy στη συνέχεια άρχισε σιγά σιγά να "ξηλώνει" την ίριδα και από τα flankers του Dior Homme: αρχικά στην αλλαγή που έγινε το 2013 στη σύνθεση του Dior Homme Cologne του 2007, αλλά και στην αλλαγή το 2017 του Dior Homme Sport του 2012 - εδώ είχαμε ένα περίεργο πισωγύρισμα βέβαια: η ίριδα προστέθηκε από τον Demachy το 2012 στη σύνθεση του Sport του 2008 για να αφαιρεθέι στη συνέχεια ξανά από τον ίδιο. Δεν ξέρω αν όλο αυτό γινόταν εν είδει προσομοίωσης, προκειμένου να διερευνηθεί πως αντιδρά η αγορά σε μια σειρά Dior Homme χωρίς ίριδα ή εάν όλο αυτό γινόταν προκειμένου ο Francois Demachy να διαφοροποιηθεί από τον Olivier Polge - in house perfumer του οίκου Chanel πλέον - που με την αρχική σύνθεση του Dior Homme που ήταν δική του είχε πειραματιστεί και στο Valentino Uomo, δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που δηλώνουν ότι το Valentino Uomo και Valentino Uomo Intense (αν και επισήμως δεν είναι δημιουργία του Polge) είναι στην πραγματικότητα οι πρώτες κυκλοφορίες του Dior Homme και του Dior Homme Intense, κάτω από διαφορετικό οίκο. Η αλήθεια είναι πάντως ότι μια τέτοια απόφαση - η κυκλοφορία ενός νέου Dior Homme - σίγουρα θα είχε να κάνει και με τις πωλήσεις και υποψιάζομαι πως η "εγκατάλειψη" σε επίπεδο marketing του Dior Homme και του Dior Homme Intense τουλάχιστον από το 2016 είχε να κάνει και από τα χαμηλά επίπεδα πωλήσεων, σε ένα κοινό που ήδη είχε αρχίσει να συνηθίζει σε μυρωδιές όπως το Chanel Blue, το Creed Aventus και το Dior Sauvage.

Και πάμε στο δια ταύτα: πως μυρίζει λοιπόν το νέο Dior Homme; Βαρετά και basic. Δυστυχώς αυτή είναι η σύνοψη της εμπειρίας που είχα μυρίζοντας τη νέα σύνθεση. Εδώ ο οίκος Dior παίζει σε πολύ ασφαλή νερά - και αν με το Sauvage πειραματίστηκε με ακραίες δόσεις ambroxan, εδώ πειραματίζεται με ακραίες δόσεις Iso-E. Δεν μπορώ να πω ότι είναι κακοφτιαγμένο, ότι μυρίζει άσχημα ή ότι προκαλεί κακές αναμνήσεις. Είναι ουσιαστικά σαν να έχει συμπυκνώσει όλα τα ξυλώδη after shave του κόσμου σε μία σύνθεση. Μυρίζοντάς το σε κάνει να πιστεύεις ότι το έχεις μυρίσει ξανά. Ότι είναι μια σύνθεση οικεία. Από τη μάζα των αντρικών αρωμάτων δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Δεν έχει να προτείνει κάτι καινούργιο. Δεν ανακατεύει τη τράπουλα. Τίποτα από όλα αυτά και ας μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα είχε καταφέρει να τα κάνει η πρώτη κυκλοφορία του Dior Homme. Δεν ξέρω αν ο οίκος θέλει να φυλάξει τέτοιες εκπλήξεις για την niche σειρά του ή αν τέτοιες εκπλήξεις μπορεί να εντυπωσιάζουν μόνο τους φανατικούς των αρωμάτων και να μην μεταφράζονται σε αυξημένες πωλήσεις. Είναι πολύ πιθανό.

Follow my scent journey on instagram
instagram.com/scentsexual

*This review was written after several full wearings of the perfume and not just after smelling this on paper or on wrist.

Reformulation λοιπόν... Το περίμενα από την Dior που όσο περνάει ο καιρός μας συνηθίζει σε όλο και περισσότερο σε στεναχώριες (reformulation Miss Dior, η κυκλοφορία και μόνο του Sauvage, η απόσυρση του Parfum, Privée...)

Το αποτέλεσμα είναι απλά τραγικό. Δεν βρίσκω άλλη λέξη. Από όσα reformulated αρώματα έχω μυρίσει, δεν έχω απογοητευτεί τόσο πολύ στο σημείο του να εκνευριστώ 😂.

Από την μία έχουμε την έκδοση του '11 που έφερε πραγματικά επανάσταση στα designer αρώματα, κάνοντας προσβάσιμο στο ευρύ κοινό μία niche μυρωδιά, ένα άρωμα με φιλοσοφία που ουσιαστικά διέψευσε το ότι όλοι οι άντρες πρέπει να μυρίζουν σαν να ξυρίστηκαν ή σαν να λούστηκαν με αποσμητικό.
Από την άλλη η έκδοση του '20 μοιάζει να είναι το γεωμετρικά αντίθετο πρότυπο. Ό,τι πιό συνηθισμένο, τετρημένο, χωρίς να το έχεις μυρίσει...το έχεις μυρίσει, ενα αληθινό συμπυκνωμένο after shave που σου τρυπάει ενοχλητικά τη μύτη. Από το πρώτο δευτερόλεπτο της δοκιμής κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Κυριαρχεί η χημική νότα και το γεγονός ότι αφαιρέθηκε η ίριδα είναι ο κύριος λόγος που χάθηκε όλος ο χαρακτήρας του Homme. Μέχρι και το νέο σχέδιο του μπουκαλιού είναι μία καταστροφή.

Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι δεν μυρίζει καν σαν reformulation. Είναι ένα διαφορετικό άρωμα μεσα στο μπουκάλι του original. Ίσως εάν κυκλοφορούσε ως διαφορετικό άρωμα να έβγαζε νόημα και να μην το μισούσα τόσο.

Ανόητη απόφαση και από την LVMH που δείχνει ξεκάθαρα ότι ενδιαφέρεται μονάχα να δημιουργήσει εμπορικά επιτυχημένα Sauvage αλλά και από τον Demachy που σκοτώνει τις καλύτερες δημιουργίες του μία προς μία.