Putain des Palaces Etat Libre d'Orange για γυναίκες

Oι Γάλλοι έχουν την έκφραση p'tain για ψωμοτύρι, σαν το δικό μας "στο διά'λο". Putain des Palaces όμως σημαίνει κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Κάτι που δεν αναφέρεται σε παλάτια κι αριστοκρατίες.

Σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό, σε ακριβό, περιποιημένο ξενοδοχείο ευρωπαϊκής πόλης γνωστής για τις δυνατότητες νυχτερινής ζωής που παρέχει, τις πρώτες βραδυνές ώρες και έχοντας κάνει το μπάνιο μου κι ενώ ντυνόμουν για βραδυνή έξοδο με τον σύντροφο, βρήκα την πιο χαριτωμένη carte-visite κάτω από την πόρτα μας. Ένα ροζ καρτελάκι ήταν, με ζωγραφισμένη μια ανάποδη καρδιά, και από πάνω ένα κλειδάκι σε σχήμα fleur de lys. Φυσικά δίπλα στο κλειδάκι περιελάμβανε το νούμερο από ένα κινητό τηλέφωνο. Χαμογελάσαμε ο ένας στον άλλον με κατανόηση. Δεν είναι μια τέλεια συνενοχή η ερωτική σχέση;

Οι "πεταλουδίτσες της νύχτας" δουλεύουν ως συνοδοί στα μεγάλα ξενοδοχεία με την συννενόηση με πλούσιους πελάτες που καλούν και παραγγέλνουν "στο πιάτο", α λα κάρτ, αυτό που θα τους ευχαριστήσει για την βραδιά. Putain des Palaces, δηλαδή.

Ένα πουτ@νίστικο λοιπόν άρωμα! Όχι ότι περιμέναμε μικρότερη πρόκληση από την ρηξικέλευθρη Etat Libre d'Orange. Mας έχει συνηθίσει στα ασυνήθιστα κόνσεπτς.

Όσοι βέβαια αναμένουν από ένα "πουτ@νίστικο άρωμα" να είναι πλούσιο σε βαριές, ανατολίτικες νότες γεμάτες υπονοούμενα και ζωϊκές ευωδιές που παραπέμπουν σε ένστικτα, θα εκπλαγούν. Έχουμε να κάνουμε με έναν ξεκάθαρο απόγονο του Tresor του κλασσικού, με το ακκόρντο "ντεκολτέ" με τριαντάφυλλο και συνθετικές νότες βιολέτας και καθαρού μόσχου - πράγμα που συμφωνεί απόλυτα με την επιλογή του συγκεκριμένου αρώματος ως το άρωμα των στρίππερς σε posh clubs άλλων δεκαετιών. Κάτι δυνατό, κάτι καθαρό, κάτι κυριλέ.

Είναι πουδρέ το άρωμα με την έννοια των καλλυντικών προϊόντων (κραγιόν χειλιών, πούδρα προσώπου) και έντονων μάλιστα, αν κι όχι και τόσο όσο το αντίστοιχο Lipstick Rose (F.Malle) που αποτελεί δυναμίτη, αποδίδοντας στην ψιμυθιολογία τον ρόλο που οι μικρές putains des palaces αποδίδουν ως "στολή εργασίας" για μια αξιοπρεπή εμφάνιση στα ακριβά ξενοδοχεία που θα κάνει να τις προσέξουν αλλά όχι για τους λάθος λόγους. Δεν κάνουν πεζοδρόμιο για να είναι φάτσα φόρα το εμπόρευμα προς τέρψιν οφθαλμών. Αντιθέτως, ακροβολίζονται στο μπαρ με στενές pencil φούστες στο γόνατο και ρουχισμό μάλλον αυστηρό, κάπως συντηρητικό. Το θήραμα δεν θέλει να νιώσει ότι καταπατούνται οι όροι αισθητικής του. Τα νύχια των ποδιών μπορεί να είναι κατακόκκινα αλλά των χεριών είναι περιποιημένα και με καθαρό, γαλλικό μανικιούρ.

Μια κορδέλα άμπερ και μόσχου της ιδρωμένης μασχάλης εμφανίζεται κι εξαφανίζεται κατά περιόδους, ενώ ξετυλίγεται το άρωμα στο δέρμα, ενώ η φρουτώδης νότα είναι πολύ πολύ μετριασμένη, σχεδόν μη διακριτή όπως κι η δερματώδης.
H νυχτερινή πεταλουδίτσα αποχωρεί αφήνοντας μόνον ίχνη από το "πουτ@νίστικο" άρωμά της. Η επίσημη σύντροφος δεν θα πονηρευτεί καθώς θα επιστρέφετε στο σπίτι, μείνετε ήσυχος. Η εχεμύθεια είναι εξασφαλισμένη.

Παρακμή και τρυφηλότητα.

Πλούσια, παχιά που -κόβεται-με- το -μαχαίρι πούδρα, παλιομοδίτικη σαν αυτή που έβαζαν στο πρόσωπο οι κύριοι και οι κυρίες στις βασιλικές αυλές του 18ου αιώνα.

Άνοιγμα με εσάνς κρασιού, παχύρρευστος πολτός λουλουδιών, ζεστό κεχριμπάρι και δέρμα που το κάνει ελάχιστα ανιμάλικ και ανθρώπινο. Σε μεταφέρει νοερά σε πολύχρωμους οντάδες με οδαλίσκες ξαπλωμένες νωχελικά να περιμένουν το σουλτάνο τους ή σε αυλές γυναίκων με περίτεχνα χτενίσματα και ντυσίματα με απανωτές στρώσεις από κορσέ, φουστάνια, υφάσματα.

Όσο περνά η ώρα γλυκαίνει αρκετά, φεύγει η έντονη αίσθηση κρασιού και μυρίζει όλο και περισσότερο πούδρα ρυζιού.

Πολλή ένταση για πουδρέ άρωμα και τεράστια διάρκεια.